Manusje van alles

Deze week zong ik tijdens een groots verjaardagfeest met een heerlijke band in het prachtige Hotel de L’Europe in Amsterdam, de volgende dag stond ik solo tegenover een twintigtal senioren en later deze week heb ik de eer te zingen tijdens een uitvaartdienst. Dit is voor mij gemiddeld genomen de normale gang van zaken: veel afwisseling waar het ’t publiek betreft en de muzikanten waar ik (al dan niet) mee werk. Het grappige is dat ik er steeds meer achter kom dat het voor mijn omgeving helemaal niet zo “normaal” is; dat heb ik me nooit zo gerealiseerd, maar het blijkt uit de vragen en opmerkingen die ik krijg. Datgene waarmee ze mij associëren, waarmee ze mij hebben zien optreden, dát is wat ik doe in hun ogen. Voor mijn buren ben ik vooral een van de zangeressen van D-licious Vocals; klopt natuurlijk! Voor velen in mijn voormalige woonomgeving (ik kom van oorsprong uit Hilversum) ben ik de zangeres van de band van Paul Poulissen; check, klopt ook. Voor een aantal vaste verzorgingshuizen waar ik regelmatig optreed, ben ik van het Golden Oldies Duo; jawel, helemaal correct. En zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Continue reading

Zoete herinneringen

Een tijdje geleden trad het Golden Oldies Duo op tijdens een middag van de Zonnebloem met ons programma “Reisje door de tijd”. Het eerste deel van het programma beslaat het repertoire van de jaren 30 tot halverwege de jaren 60, met veel prachtige liedjes van de Andrews Sisters, Vera Lynn, The Ramblers en meer grootheden uit die tijd. In de pauze kwam een meneer naar ons toe. “Bedankt dat jullie deze liedjes vanmiddag hebben gezongen”, zei hij, een beetje geëmotioneerd. “Ik zat in die tijd in dienst en ik voer op een schip als telegrafist. Deze liedjes luisterden we aan boord. Het brengt mooie herinneringen terug bij me. Jullie brengen die liedjes en die tijd weer helemaal tot leven en dat raakt me. Dank jullie wel.”

Ontroerd schudden we elkaar de hand. We bedankten hem dat hij dit met ons kwam delen. De tweede helft van het programma gaat van eind jaren 60 tot nu. Na afloop spraken we een mevrouw die ook duidelijk geraakt was. Ze vertelde: “Dat liedje van Frans Bauer was de openingsdans op de bruiloft van mijn dochter. Ik zag het weer helemaal voor me. Bedankt!”

Al die liedjes brengen zoveel herinneringen naar voren; ze worden meegezongen, er wordt gelachen, een traantje weggepinkt… Dit is precies waarvoor we het doen.
www.goldenoldiesduo.nl

Muziek en dementie

img_2011Tegenover me zit een mevrouw. Haar ogen zijn dicht. Ze reageert nergens op, lijkt ergens anders te zijn. Ik begin te zingen: White Christmas. Gelijk gaan de ogen van de mevrouw open. Ze kijkt me aan en zingt woord voor woord mee.

Het lied is afgelopen. Haar ogen gaan weer dicht en ze verdwijnt weer in haar eigen wereld. Ik zing nog een Kerstliedje en het proces herhaalt zich. Opnieuw zingt ze alles mee, foutloos. Na afloop van ieder nummer gaan de “rolluikjes” weer dicht. Ik verwonder me over wat er zojuist gebeurd is en realiseer me voor het eerst echt wat muziek kan doen voor ouderen met dementie. We spreken 11, 12 jaar geleden.

Sindsdien heb ik vele optredens verzorgd bij woonzorglocaties, waarbij in veel gevallen de bewoners in meer of mindere mate dementie hebben. Continue reading

VAR versus modelovereenkomst muzikanten: een praktijkvoorbeeld…

keep-calm-and-sign-here-24-125x146Op zich zijn wij, zelfstandig muzikanten, nog niet eens zo heel slecht af met het verdwijnen van de VAR (Verklaring Arbeidsrelatie). Laat ik het anders formuleren: ík heb er sinds de invoering op 1 mei jl. geen problemen mee ervaren en de administratieve rompslomp valt alleszins mee. Middels een verwijzing op iedere factuur naar de modelovereenkomst voor zelfstandig artiesten, waarin wordt verklaard dat de artiestenregeling niet van toepassing is, is de boel “gecovered”. So far, so good.

Tot enige tijd geleden. Ik moest begin september optreden bij een verzorgingshuis. Dit doe ik zeer regelmatig; het is zo leuk om deze doelgroep een gezellige middag of avond te bezorgen! Het optreden verliep super. Ik had mijn factuur meegenomen (dat werkt het snelst bij verzorgingshuizen), plus een kopie van mijn paspoort. Op de factuur stond keurig de verwijzing naar bovengenoemde modelovereenkomst. Na afloop van het optreden vertelde de dienstdoende dame (een bijzonder leuke vrouw) dat we nog wel wat administratieve handelingen moesten verrichten. “Ah! Hier komt het eerste verzoek om de modelovereenkomst in te vullen!”, dacht ik. Dat was iets te beperkt. Ik moest eerst een formulier invullen van de overkoepelende instantie van de zorginstelling, waarmee ik administratief in hun bestand opgenomen kon worden als artiest. Alle gegevens op dit formulier staan ook op mijn factuur en identiteitsbewijs, maar dat terzijde. Daarna moest er een formulier met de inkoopopdracht voor dit specifieke optreden op deze datum worden ingevuld. De gevraagde gegevens kwamen overeen met het die op het reeds ingevulde registratieformulier en met mijn factuur. Als derde moest ik – daar was ‘ie! – de modelovereenkomst invullen. Dat heb ik niet gedaan. Ik wees de dame in kwestie op de clausule onderaan mijn factuur en meldde haar dat dit afdoende was. Zij vond het prima; ze verontschuldigde zich sowieso voor de hele gedoe met al die formulieren en maakte duidelijk dat zij er ook niet blij mee was, maar dat ze door de administratieve afdeling hiertoe opdracht had gekregen (“Don’t shoot the messenger”). Continue reading

De kracht van muziek

vierdaagse-2016Van de week zat ik wat foto’s terug te kijken van de afgelopen maanden en ik stuitte op wat plaatjes en filmpjes die ik gemaakt heb tijdens de 1e dag van de Nijmeegse Vierdaagse 2016. Ik stond langs de route in Oosterhout met een live band (Fisher & Friends) en had eigenlijk geen idee wat ik er van kon verwachten. Het was minstens 20 jaar geleden dat ik voor het laatst bezoeker was bij de Vierdaagse en ik had sowieso nog nooit langs de route gestaan. De omstandigheden waren een tikje uitdagend: de avond daarvoor had ik ook opgetreden en lag ik dus laat in bed, maar de wekker ging om half zeven alweer. Ik moest voor de wandelaars uit op de plaats van bestemming zijn, anders zou ik er gewoon niet meer kunnen komen. Een kort nachtje dus, plus de wetenschap dat het bloed- en bloedheet zou worden die dag (ruim boven de 30 graden). Alle ingrediënten waren daar om de dag piepend en knarsend door te komen, hoewel ik er wel zin in had.

Wat er vervolgens die dag gebeurde, is bijna niet te beschrijven. Continue reading

Live muziek bij uitvaarten – een “personal touch”

IMG_3831Nadenken over de dood, of er over praten.. het blijft voor velen een moeilijk onderwerp waar je het liefst maar niet te veel mee bezig bent. Maar we worden er allemaal vroeg of laat mee geconfronteerd, omdat we een dierbare verliezen of omdat je er misschien zelf over moet gaan nadenken. Toen mijn eigen vader overleed, vond ik de haast waarmee alles geregeld moest worden, de tijdsdruk die er was, vreselijk. Je bent nog niet eens bekomen van het feit dat je vader er niet meer is, of er moet “NU” beslist worden welke kaart (met bijbehorende tekst), bloemen, muziek, etc. er gekozen wordt.

In onze familie heeft muziek altijd een grote rol gespeeld; mijn ouders hadden hun eigen band vlak na de 2e Wereldoorlog. Mijn moeder zong, mijn vader speelde piano en samen hebben ze heel wat opgetreden. Vele jaren later koos ik er voor als professioneel zangeres mijn brood te gaan verdienen. Het samen uitkiezen van de muziek voor mijn vader’s crematie bracht even een rustpunt in de chaos; samen met mijn moeder en broer lieten we de verschillende mogelijkheden de revue passeren. In ons geval was het eigenlijk niet moeilijk: er was een oude opname van mijn ouders samen (opgenomen op een 78-toerenplaat), dus dat vonden we alle drie een prachtige keuze. We maakten de opname digitaal en hadden het eerste stuk. Daarnaast waren er ook opnames van mijn moeder en van mij met verschillende nummers, dus ook die speelden een rol tijdens de herdenking. Zingen op deze moeilijke dag kon en wilde ik niet; ik vertrouwde mijn door emoties dichtgeknepen zangstem niet. Een opname van mij van The Rose van Bette Midler was een mooi alternatief. Mijn spreekstem deed het gelukkig wel, waardoor ik wel een mooie in memoriam kon uitspreken. De zorgvuldig uitgekozen liedjes gaven het afscheid van mijn vader een zeer persoonlijk karakter; dit was ZIJN muziek, waar hij van hield, en hij was dus zelfs te horen op een van de nummers.

Inmiddels zijn er wat jaren verstreken. Zingen bij een uitvaart gaat me nu gelukkig goed af. Ik vind het een buitengewone en bijzondere eer om op deze manier een bijdrage te kunnen leveren aan het afscheid van iemands dierbare. Hoe vreemd het misschien ook klinkt, omdat ze haaks op elkaar lijken te staan: een huwelijksvoltrekking en een uitvaart vind ik de twee meest “intieme” momenten waar ik als zangeres deel van kan uitmaken en daarmee ook de meest eervolle. Je stapt als buitenstaander als het ware even binnen in een heel persoonlijk moment in het leven van iemand. Het is van het grootste belang dat dit moment zo zorgvuldig mogelijk wordt verzorgd, zowel in de voorbereiding als de uitvoering. Voor een huwelijksceremonie is de voorbereidingstijd vaak maanden, maar voor een uitvaart meestal niet. Mooi om tijdens een herdenking door de verhalen, gedichten en muziek iemand – al is het maar een beetje – te leren kennen.

De muziek bij een uitvaart is een prachtige manier om de herdenking een “personal touch” te geven. Live muziek geeft dat nóg een extra dimensie. Muziek raakt. Altijd.

 

Zie ook www.memoriesuitvaartmuziek.nl

10 tips voor je bruiloft: Do’s & don’ts!

panic-wedding-is-coming-soonIn de ruim 25 jaar dat ik op de bühne sta, heb ik inmiddels honderden bruiloften meegemaakt. Best bijzonder! Ik mag mezelf dus met recht ’n ervaringsdeskundige noemen. Graag deel ik een aantal DO’S en (vooral) DON’TS voor de organisatie en het verloop van wat “de mooiste dag van je leven” moet gaan worden!

  1. Don’t be a control freak! Natuurlijk is er een planning of tijdschema nodig voor je trouwdag. Je moet tenslotte op tijd aanwezig zijn bij de trouwlocatie, de keuken heeft een schema voor het diner, enzovoort. Maar – geloof me – plan de dag niet met een stopwatch in de hand. Hou het leefbaar voor jezelf en vooral voor je ceremoniemeester! Hou het relaxed. Ik heb de bruiden die zelf met een draaiboek rondrenden op de laatste minuten van de feestavond nog levendig op mijn netvlies staan. Ontspan!
  2. Do enjoy it! Zorg voor voldoende tijd, ruimte en ontspanning in je dagplanning om ECHT te kunnen genieten van alles. “De dag vliegt voorbij” is een veel gehoorde kreet. Zorg er dus voor dat je niets af hoeft te raffelen. Geniet van de ceremonie, kies een trouwlocatie waarbij het volgende bruidspaar niet in je nek staat te hijgen, neem de tijd voor het diner, etc Continue reading

HELP, ik ga trouwen! Welke liedjes kies ik uit voor de ceremonie?

just-panic-im-the-bride

Als je gaat trouwen valt er zoveel te regelen dat je door de bomen het bos soms niet meer kunt zien. Natuurlijk is “de jurk” voor de meeste bruiden ’t allerbelangrijkst (daar droomt bijna iedere meisje van kleins af aan van). Zelf deed ik het overigens heel anders: ik heb mijn jurk ’n week voor onze bruiloft pas gekocht (zonder een greintje stress overigens) 🙂

’n Locatie regelen, uitnodigingen, de taart, trouwauto, fotograaf, ringen, muziek voor de feestavond… er is veel om over na te denken. Het is me de afgelopen jaren opgevallen dat de nadruk op veel zaken ligt, maar op een of andere manier het minste op HET moment waar het toch om gaat op je trouwdag: de ceremonie! Natuurlijk heb je een gesprek met de ambtenaar (je wilt toch een gezellig, humorvol verhaal op zo’n spannend moment, met de juiste details) en je denkt er over na of je in de kerk wilt trouwen, of het stadhuis of op een bijzondere plek.  Continue reading